• White Facebook Icon
  • White Instagram Icon
  • White YouTube Icon

Jakie są dyscypliny spadochronowe?

Wyskok z pędzącego samolotu, swobodne spadanie z rozpostartymi rękami i nogami, rozglądanie się wokół, aż w końcu otwarcie spadochronu i wylądowanie... Jeśli skoki spadochronowe wyobrażasz sobie tak (i tylko tak) to dziś cię zaskoczę. Bo spadochroniarstwo jest bardzo różnorodne, a rozwijać się w nim można w baaardzo wielu różnych kierunkach. Ja dziś po krótce opowiem o wszystkich - tych modnych obecnie i tych trochę przestarzałych. Tych, w których można konkurować na mistrzostwach oraz tych, które służą wyłącznie rekreacji. A jeśli jesteś młodym skoczkiem i trochę miesza ci się co ci wszyscy ludzie na lotnisku skaczą to ja postaram się wszystko systematyzować i wyjaśniać. Zapraszam. :)

 

  

Dyscypliny podzieliłam na 3 rodzaje: te, które wykonuje się podczas swobodnego spadania, te, stworzone do uprawiania podczas lotu z otwartym spadochronem oraz te związane już z samym lądowaniem.

 

 

FREEFALL/SWOBODNE SPADANIE

 

BELLY FLYING / RW 

 

Latanie "na brzuchu" to pierwsze co uczymy się robić podczas kursu spaodchronowego i przez pierwsze (kilka, kilkanaście, kilkadziesiąt, kilkaset) skoków potrafimy po niebie przemieszczać się tylko i wyłącznie w tej płaszczyźnie. Najbardziej podstawowymi elementami które możemy podczas latania na brzuchu wykonywać jest oczywiście latanie samemu (belly solo) lub z niewielką liczbą znajomych (np. 2-way belly).

 

 

Wspólny skok kilku osób to FS (formation skydiving) lub RW (relative work). Podczas niego skoczkowie dolatują do siebie, łapią za ręce tworząc określony wzór na niebie. Ilość osób podczas latania płaskich formacji jest w zasadzie dowolna (np 8-way FS, RW-16, 32-way FS itp.)

 

Skoczkowie mogą również wykonywać sekwencje ruchów, zmieniając stowrzony przez siebie wzór, co nazwa się lataniem sekwencyjnym. Na zawodach najczęściej biorą udział drużyny 4 osobowe (4-way FS lub RW-4).

 

 

Największą formą płaskich formacji spadochronowych są big waye, podczas których złapać się może jednocześnie nawet do kilkuset osób.

 

 

FREEFLY (FF)

 

Analogiczną sytuacja do latania płaskiego jest podczas latania wertykalnego. Po nauczeniu latania w sitfly/HU(head up) i HD (head down) możemy latać samemu (freefly solo) lub z niewielką liczba innych skoczków (np. 2-way FF). 

 

lub tworzyć formację VFS (vertical formation skydiving),

 

 latać czwórki wertykalne 4-way VFS,

 

 oraz brać udział w wertykalnych big wayach. Ostatnio próbowano ustanowić rekord hd 200-way (obecny to 164-way).

 

 

DYNAMIC FF

 

Latanie dynamiczne można uznać za rodzaj FF, jednak od "normalnego" statycznego freefly'a różni je to, że skoczek nie pozostaje cały skok głową w dół lub w górę, a przemieszcza się po niebie, wykonując dynamiczne ruchy takie jak carving, przejścia, layouty i tranzycje. Latać można go w mniejszych lub większych grupach. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

BACK FLYING

 

Latanie na plecach nie jest właściwie osobnym stylem latania, a raczej płaszczyzną, w której należy opanować latanie przed nauką freefly'a. Szczególnie w tunelu, ale w powietrzu też się przydaje, chociaż raczej nie wykonuje się osobnych skoków tylko w backfly'u.

 

 

FREESTYLE

 

Jedna z najbardziej artystycznych dyscyplin skydivingowych. Na zawodach ta dyscyplina uprawiana jest indywidyalnie. Ulubiona szczególnie przez kobiety, ale nie tylko. Polega na wykonywaniu wymyślonego przez skoczka układu figur, a wymaga niezwykłej precyzji, nierzadko też odrobiny talentu, wysportowania i rozciągnięcia. ;) 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

FREEFLY

 

Freefly... znowu? Tutaj mam na myśli dyscyplinę, która odgrywana jest na zawodach. Przypomina raczej freestyle, ale wykonywana w dwójkach. Wygląda przepięknie i spektakularnie. Koniecznie zobaczcie poniższe filmy!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

TRACKSUITING

 

Tracksuit to taki szerszy kombinezon, uszyty tak, że dobrze łapie powietrze i się "pompuje". Skoczkowie latają w nim solo, zazwyczaj podczas przygotowań przed lataniem w wingsuicie lub do skoków BASE (w base jumpingu tracksuit w szybki sposób pozwala oddalić się od skały). No albo po prostu dla funu. :)

 

 

 

WINGSUITING

 

Wingsuitingiem nazywamy skoki w specjalnych kombinezonach zwanych wingsuitami. Więcej pisałam o nich TUTAJ.

 

 

TRACKING

 

Latanie polegające na tworzeniu formacji, w którzych poszczególni skoczkowie są na plecach lub brzuchu. Tracki lata się stosunkowo płasko lub pod lekkimi kątami. Jest to obecnie bardzo popularny styl latania, a jego niewątpliwym plusem jest to, że ćwiczyć można go tak naprawdę na każdym etapie zaawansowania. Rozpoczynając na malutkich grupach, lecąc bardzo płasko, aż do stworzenia grup coraz większych i pod ostrzejszymi kątami. 

 

 

ANGLE FLYING/KĄTY

 

Angle flying czyli tracki tyle, że pod większymi kątami. Skoczkowie lecący w "kącie" ciała ułożone mają prawie pioniowo.

 

 

SPEED

 

Speed skydiving wykonuje się przybierając po wyskoczeniu z samolotu jak najbardziej aerodynamiczną sylwetkę, którą należy utrzymać przez cały skok, aby osiągnąć jak najszybszą prędkość spadania. Obecnie niezbyt popularna dyscyplina, choć wciąż organizowane są w ramach niej zawody. 

 

 

SKYSURFING

 

Dyscyplina polegająca na wyskoczeniu z samolotu i wykonywaniu akrobacji z przyczepioną do butów specjalną deską. Szczególnie modna była w latach 90. Doczekała się ona także własnych zawodów, ewolucji i systemu ich oceniania. Obecnie bardzo zapomniana. 

 

 

AKROBACJA INDYWIDUALNA

 

Klasyczna dyscyplina spadochronowa, w której to skoczek po wyskoczeniu z samolotu, wykonuje w jak najkrótszym czasie wiązankę sześciu figur (dwa salta w tył, cztery spirale). Początkowo w dyscyplinie tej należało tylko utrzymać stabilną sylwetkę podczas swobodnego spadania, a później wykonywać same spirale. Obecnie dyscyplina raczej niewykonywana, zastąpioną niejako przez inne, między innymi freestyle.

 

 

INNE/JUST FOR FUN

 

Skoczek wyskakujący z samolotu nie zawsze oczywiście musi narzucać sobie poważne zadanie i cel do osiągnięcia. Skoczkowie bardzo często wykonują skoki po prostu dla zabawy, często wykorzystując do tego różne gadżety, zabawki czy znajomych w wingsuitach. Wszystko jest dla ludzi, byle ze zdrowym rozsądkiem. ;) 

 

 

 

LATANIE NA CZASZY

 

CRW (canopy relative work)

 

Są to formacje skoczków lecących na otwartych spadochronach. Dyscyplina wymagająca wiele precyzji i umiejętności sterowania czaszą. W Polsce czasami CRW nazywa się pieszczotliwie 'kanapami', a po angielsku 'CREW jumps'.

 

 

Z FLAGAMI

 

Nie jest to oczywiście osobny styl latania i na co dzień nikt z flagą nie lata. A wpominam ten typ skoków dlatego, ponieważ często na pokazach czy festynach możemy oglądać skoki z flagami właśnie. Skok polega na rozpostarciu dużej, widocznej flagi po otwarciu spadochronu przez skoczka i widowiskowy przelot z nią. 

 

 

XRW

 

XRW są formacjami skoczków lecących na otwartych spadochronach z wingsuiterami. Stosunkowo nowa i jeszcze przez niewielu praktykowana zabawa. O XRW wcześniej wspominałam TUTAJ.

 

 

 

PRZELOT

 

Polega na otwarciu spadochronu zaraz po wyskoku z samolotu (w miejscu oddalonym od miejsca lądowania) i przeleceniu pod otwartą czaszą bardzo długiego dystansu. Praktykowane chyba raczej rzadko, dla zabawy, w dni podczas których wiatr jest silny. 

 

 

 

LĄDOWANIA

 

SWOOPING/CANOPY PILOTING

 

Bardzo widowiskowa dyscyplina, w której używa się czas bardzo szybkich i małych. Skoczek praktykujący swooping rozpędza swoją czaszę, robiąc na odpowiedniej wysokości dynamiczne zakręty, aby przy ziemi lot spadochronu wypłaszczyć, czyniąc go bardzo szybkim i wydłużonym. Podczas tego lotu skoczek może wykonywać dodatkowe ewolucje lub korygować lot czaszy. Podczas mistrzostw zawodnicy lecą nad tzw. swoop pondem, czyli wąskim, podłużnym stawem, jednak na codzień swooping trenować można również nad zwykłym terenem. Na zawodach poszczególne rundy canopy pilotingu odbywają się w kategoriach: dystans, celność, freestyle oraz prędkość.

 

 

CELNOŚĆ LĄDOWANIA 

 

Dyscyplina polegająca na sterowaniu specjalnym typem spadochronu w taki sposób aby podczas lądowania dotknąć piętą środek koła. 

Podczas jej trenowania omija się etap freefallu. Po wyskoczeniu z samolotu na wysokości około 1000 metrów, skoczek niemal od razu otwiera spadochron i skupia na przygotowaniu do precyzyjnego lądowania.

 

Jest to (wraz z akrobacją spadochronową o której pisałam wyżej) dyscyplina klasyczna. Obecnie szczególnie doceniana jest przez środowiska wojskowe i aeroklubowe oraz skoczków starszych wiekiem i stażem. Wśród młodych skoczków trochę odeszła w niepamięć i nie wiedzie prymu na strefach spadochronowych, co nie oznacza oczywiście, że nie można zacząć jej trenować jeśli tylko ma się ochotę.

 

Zawody w celności lądowania odbywają się w konkurencjach zarówno indywidualnych jak i grupowych.

 

 
Jak łatwo zauważyć - skydiving to nie tylko skakanie dla skakania - rozwijać się można w nim bardzo wielu kierunkach. Czy da się we wszystkich na raz? Pewnie jak ktoś ma bardzo dużo czasu to by mógł spróbować. W praktyce wygląda to natomiast tak, że skoczkowie specjalizują się w kilku dyscyplinach (tym, które szczególnie przypadną im do gustu), reszty nie uprawiają w ogóle lub od czasu do czasu. A ja mam nadzieję, że pomogłam i już wiesz, który styl jest dla ciebie. ;) 

 

 

Please reload